เจ้าหนี้มีหนังสือบอกกล่าวไปยังผู้ค้ำประกันเกินกําหนด 60 วัน นับแต่วันที่ ลูกหนี้ผิดนัดมีผลต่อความรับผิดของผู้ค้ำประกันอย่างไร

Spread the love

คําพิพากษาฎีกาที่ 3847/2562 

หนังสือบอกกล่าวที่โจทก์ส่งไปยังจําเลยที่ 2 ถึงที่ 4 ผู้ค้ำประกันระบุว่าจําเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกหนี้ชั้นต้นมียอดหนี้จํานวนเงินค้างชําระและยังมิได้ชําระหนี้ ขอให้ไปชําระหนี้ ย่อมถือได้ว่าเป็นหนังสือบอกกล่าวซึ่งมีข้อความที่แจ้งว่าลูกหนี้ผิดชําระหนี้ เข้าลักษณะเป็นหนังสือบอกกล่าวตามความมุ่งหมายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 686 วรรคหนึ่ง ซึ่งกฎหมายไม่ได้กําหนดรูปแบบข้อความหนังสือบอกกล่าวไว้อย่างชัดเจน 

จําเลยที่ 2 ถึงที่ 4 มิได้รับหนังสือบอกกล่าวที่โจทก์ส่งให้จําเลยที่ 2 ถึงที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ค้ำประกันภายใน 60 วัน นับแต่วันที่จําเลยที่ 1 ผิดนัด จําเลยที่ 2 ถึงที่ 4 ย่อม หลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้รายนั้นบรรดาที่เกิดขึ้นภายหลังเมื่อพ้นกําหนดเวลาแล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 686 วรรคสอง โจทก์คงเรียกให้จําเลยที่ 2 ถึงที่ 4 ชําระต้นเงินและ ดอกเบี้ยที่คิดได้เพียง 60 วัน นับแต่วันที่จําเลยที่ 1 ผิดนัด 

คําพิพากษาฎีกาที่ 3263/2562 หนังสือบอกกล่าวของโจทก์ได้ไปถึงจําเลยที่ 2 ผู้ค้ำประกันภายหลังเวลาที่พ้นกําหนด 60 วัน นับแต่จําเลยที่ 1 ลูกหนี้ชั้นต้นผิดนัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 686 วรรคหนึ่ง จําเลยที่ 2 ผู้ค้ำประกันจึงหลุดพ้นจากความผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้บรรดาที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกําหนดเวลา 60 วัน ตามมาตรา 686 วรรคสอง จําเลยที่ 2 ต้องรับผิดในดอกเบี้ยต้นเงินจํากัดเฉพาะช่วงเวลา 60 วัน นับแต่จําเลยที่ 1 ลูกหนี้ชั้นต้นผิดนัด